Μέγα Σπήλαιο

Η μονή Μ.Σπηλαίου βρίσκεται σε απόσταση 10 χλμ βόρεια των Καλαβρύτων, στον δρόμο που ενώνει την μαρτυρική πόλη με την Εθνική οδό Αθηνών -Πατρών.Την ονομασία της την οφείλει στην μορφολογία του εδάφους που είναι στη δυτική παραφυάδα των Αροάνιων και σε ύψος 924μ,όπου στη ρίζα ενός τεραστίου βράχου σχηματίζεται ένα κοίλωμα που βλέπει προς τη δύση. Εχει στόμιο τοξοειδές με βάθος 30 μέτρων ,60μ ύψος και 60μ πλάτος, ενώ το κύτος του διακρίνεται σε τρία επίπεδα. Πάνω ακριβώς από την Μονή ορθώνεται προστατευτικά ο Βράχος σε ύψος περίπου 80 μέτρων, ενώ κάτω απλώνεται κοιλάδα, την οποία διασχίζει ο βουραικός ποταμός.Το πότε ιδρύθηκε η μονή δεν είναι ξεκαθαρισμένο. Κάποιες παραδώσεις αναφέρουν ότι είναι ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια και ότι χρονολογείτε τον 4αιώνα μ.x. Το 840 μ.Χ. κατά την περίοδο της εικονομαχίας γνώρισε την πρώτη του καταστροφή. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Πελοπόννησο(1205-1430) η μονή Μ. Σπηλαίου διατήρησε τα προνόμιά της και λόγο του νέου εκκλησιαστικού καθεστώτος στην Πάτρα το 1354 με απόφαση του πατριαρχείου ο μητροπολίτης Πατρών Μακάριος Α έδρευε στην μονή Μ. Σπηλαίου. Επιθέσεις από τους Φράγκους δέχτηκε η Μονή το 1205 και το1447..Κατά την πρώτη Τουρκοκρατία 1466-1684 το μοναστήρι διατήρησε τα προνομία του . Εμπρησμός έπληξε την μονή και το 1639 και καταστράφηκαν πολλά υπομνήματα Κατά την Βενετοκτατία (1684-1714) το μοναστήρι είχε ιδιαίτερα καλή οικονομική επιφάνια και διοικητικά διατηρεί την αυτοτέλεια του. Στην δεύτερη τουρκοκρατία (//1715-1821) το έτος 1715 Τούρκοι εισέβαλαν στο μοναστήρι για να τιμωρήσουν δυο μοναχούς που είχαν φυγαδεύσει 20 Κεφαλλονίτες πειρατές Τα προνομία της μονής όμως όχι μόνο διαηιρούντο αλλά ανανεώνονταν κατά και ρους από τους τούρκους. Κατά την περίοδο αυτή το μοναστήρι επέλεξε την πολιτική της ειρηνικής συνύπαρξης με τον κατακτητή. Κατά την εξέγερση των αδερφών Ορλόφ οι μοναχοί ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση. Μετά όμως την αποτυχία της επανάστασης ακολούθησαν φρικαλεότητες από επιθέσεις Τουρκαλβανών σε ολόκληρη την επαρχία .Το μοναστήρι όμως προστατεύτηκε από τους ίδιους τους Τούρκους .Η επανάσταση του 1821 βρήκε το μοναστήρι να ταυτίζεται με τις απόψεις του μητροπολίτη Πατρών Γερμανού .Μετά την κήρυξη της επανάστασης το η μονή ακολούθησε το πρόσταγμα του λαού όπως και η υπόλοιπη εκκλησία. Όταν ο Ιμπραιμ έφτασε στην Πελοπόννησο και σκορπούσε τον τρόμο πολλές οικογένειες βρήκαν καταφύγιο στην μονή η οποία όμως δέχτηκε τρεις επιθέσεις από τον Ιμπραιμ. Μετά την απελευθέρωση ξεπέρασε όλες τις ζυμώσεις που επακολούθησαν και τράβηξε ήσυχα τον δρόμο του έως το 1934 που καταστράφηκε από πυρκαγιά αγνώστου αιτίας Το 1943 μαζί με όλη περιοχή το μοναστήρι γνώρισε την αγριότητα του κατακτητή Οι γερμανοί λεηλάτησαν και σκότωσαν όλους τους καλόγερους που έμειναν στο μοναστήρι γκρεμίζοντας τους από έναν κοντινό βράχο. Για όλους αυτούς τους ιστορικούς λόγους η μονή Μ. Σπηλαίου αξίζει την επίσκεψή σας.